Ταξίδι στη Μουσική

Θα σας ταξιδέψουμε σήμερα στον υπέροχο κόσμο της μουσικής και θα σας παρουσιάσουμε ολοζώντανη την πορεία της από τα βάθη των αιώνων μέχρι σήμερα.

Και το ταξίδι μας ξεκινά... Γυρίζουμε το χρόνο πίσω, στα χρόνια που ο άνθρωπος αρχίζει να ανακαλύπτει τον εαυτό του, τη Γη και φυσικά τη μουσική...

Τη μουσική από τα πουλιά, τον άνεμο, το νερό στο ρυάκι...

Δεν του ήταν δύσκολο όλα αυτά να τα συνδυάσει στο μυαλό του και να τα κάνει μουσική...

Άλλωστε, παντού μπορείς να βρεις μια καλλιτεχνική ψυχή...

Ακόμη και στους πρώτους κατοίκους του πλανήτη...

Πρωτόγονοι

Μια παρέα πρωτόγονων ανθρώπων κάθεται καταγής.

Είναι ντυμένοι με προβιές, έχουν μακριά μαλλιά και κοιτούν με βλοσυρό ύφος τριγύρω...

Ένας από αυτούς «ξεψειρίζει» έναν άλλο... Τις «ψείρες» που βγάζει, τις τρώει...

Κάποιος κρατάει ένα ρόπαλο κι ένας άλλος ένα κλαδί φουντωτό...

Σε κάποια στιγμή, ο ένας πάει να πάρει το φαγητό από τον άλλο. Εκείνος θυμώνει και τον

χτυπάει με το ρόπαλο στο κεφάλι... Ακούγεται θόρυβος... και κραυγή πόνου. Τον ξαναχτυπάει

με περιέργεια... Ο άλλος θυμώνει και χτυπάει με το ρόπαλο τον πρώτο... Ακούγεται

διαφορετικός θόρυβος και διαφορετική κραυγή πόνου... Ένας τρίτος, κάθεται ήσυχος σε μια πέτρα... Δείχνει απορροφημένος από 

τους ήχους των πουλιών... κοιτάζει σκεφτικός τον ουρανό...

Ξαφνικά σηκώνεται κι αρχίζει να τραγουδά...

Οι άλλοι τον κοιτούν περίεργα... Σύντομα όμως τον ακολουθούν με κραυγές και μηχανικές κινήσεις... τον πρώτο χορό...

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 1: In the jungle, the mighty jungle

Ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα, φεύγουν αγκαλιασμένοι...

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Κάπως έτσι λοιπόν, έγινε το πρώτο βήμα για την ανακάλυψη της μουσικής. Σιγά σιγά ο

άνθρωπος άρχισε να δημιουργεί και άλλα μουσικά όργανα, εκτός από το κεφάλι του

διπλανού του... Η μουσική άρχισε να γίνεται όλο και πιο σύνθετη, όλο και πιο όμορφη...

Μαζί της άρχισε να αναπτύσσεται κι άλλη μια μορφή τέχνης, ο χορός. Κανείς δεν ξέρει πως ο

άνθρωπος χόρεψε τα πρώτα βήματα... Το πιο πιθανό είναι να έγινε τυχαία...

Να, ας πάρουμε για παράδειγμα τους προγόνους μας του 1821. Η Ελλάδα μας, όπως ξέρετε,

είναι μια χώρα ορεινή... Πρέπει να προσέχεις πώς περπατάς πάνω στα βουνά... Άσε και τη

σκόνη...

( Εμφανίζονται οι μαθητές με φουστανέλες να περπατούν σιγά σιγά κρατημένοι από το χέρι... Ο πρώτος ξεσκονίζει τη φούντα από το τσαρούχι του... )

Λέτε κάπως έτσι να δημιουργήθηκαν οι πρώτοι δημοτικοί χοροί;...

( Πέφτει το μαντίλι κάποιου κι ένα κορίτσι του φωνάζει...

«Γιάννη μου, το μαντίλι σου!» )

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Γιάννη μου το μαντίλι σου

( Τα παιδιά χορεύουν το συρτό. )

Βλέπω κάποιους δύσπιστους για το πώς ξεκίνησαν τα βήματα του χορού στην ορεινή Ελλάδα...

Για να σας αποδείξουμε πως ξέρουμε τι λέμε, θα σας δείξουμε πώς χόρευαν οι πρόγονοί μας στη νησιωτική Ελλάδα...

Οι νησιώτες μας λοιπόν, δεν είχαν βουνά να περπατήσουν, αλλά είχαν να κάνουν όλη μέρα

με τη θάλασσα... Όλη μέρα με τα κύματα, τι να κάνουν κι αυτοί, άρχισαν να περπατούν

ανεβοκατεβάζοντας το κορμί τους όπως τα κύματα... Δείτε για να πειστείτε...

( Μπαίνουν οι μαθητές-νησιώτες, περπατώντας με λυγισμένα γόνατα, κρατημένοι χέρι χέρι, πηγαίνοντας μπρος πίσω, ανεβοκατεβάζοντας το κορμί τους όπως τα κύματα...)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 3: Μες στου Αιγαίου τα νησιά

Είμαστε σίγουροι πως πειστήκατε τώρα πως ό,τι σας λέμε είναι αλήθεια...

Συνεχίζουμε λοιπόν...

ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Την εποχή που εμείς στην Ελλάδα χορεύαμε τα δημοτικά μας τραγούδια, στην Ευρώπη τα

πράγματα εξελίσσονταν διαφορετικά... Πιο προχωρημένοι μάλιστα οι Ευρωπαίοι, χόρευαν όχι χεράκι χεράκι, αλλά σε ζευγάρια!

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 4: Waltz of love, Σπανουδάκης

ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ

Βρισκόμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα. Στην Ελλάδα εμφανίζεται ένα νέο είδος μουσικής...

Το ρεμπέτικο. Εξελίσσεται κυρίως στα μεγάλα λιμάνια της χώρας, Πειραιά, Θεσσαλονίκη,

Βόλος, όπου κατοικεί η εργατική τάξη. Μουσική λαϊκή, γνήσια ελληνική που τραγουδά τον

πόνο και τις στενοχώριες ενός πολύπαθου λαού. Για πολλά χρόνια η Ελλάδα θα τραγουδά

τους στεναγμούς της με το μπουζούκι και το μπαγλαμαδάκι.

( Οι μαθητές-ρεμπέτες κάθονται στη σειρά. Φορούν γιλέκα και τραγιάσκες κι έχουν βαρύ και μάγκικο ύφος. Οι γυναίκες κρατούν ντέφι. )

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 5: Απόψε στις ακρογιαλιές, Τσιτσάνης

ROCK'N'ROLL

Την ίδια εποχή, η Ευρώπη συνεχίζει να χορεύει στους ρυθμούς του βαλς και του ταγκό... Στην

Αμερική όμως εμφανίζεται ένα νέο είδος μουσικής που σύντομα θα συνεπάρει όλο τον

πλανήτη... παρ' όλη την αντίδραση για τις άσεμνες κινήσεις που το συνοδεύουν... Το

rock'n'roll...

( Οι μαθητές φορούν πέτσινα μπουφάν τ' αγόρια και φαρδιές φούστες τα κορίτσια.)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 6: Rock around the clock, Bill Halley

ΛΑΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΣΥΡΤΑΚΙ

Το rock'n'roll γρήγορα θα παρασύρει και την Ελλάδα, όμως τελικά θα χάσει από ένα δύσκολο

αντίπαλο... Τη λαϊκή μουσική και το συρτάκι...Βλέπετε, Ελλάδα σημαίνει ήλιος, θάλασσα και...

συρτάκι!...

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 7: Ζορμπάς

DISCO

1969 και στη Νέα Υόρκη εμφανίζεται η DISCO... Στους «ναούς» της νέας μουσικής, τις

ντισκοτέκ, βλέπεις τις πιο απίθανες φιγούρες... Πολύχρωμα ρούχα, τρελά φώτα που

αναβοσβήνουν ρυθμικά κι ένας ρυθμός που ξεσηκώνει τους νέους και τους κάνει να

χορεύουν ασταμάτητα... Ετοιμαστείτε να θυμηθείτε τα νιάτα σας, κάποιοι εδώ πέρα....

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 8: DISCO, OTTAWAN

( 5 μαθητές χορεύουν ντίσκο με το ομώνυμο κομμάτι. Στην πλάτη τους έχουν τα γράμματα D,I,S,C,O.)

ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ

Παρ' όλα αυτά, μόδα ήταν και πέρασε, όπως και τόσες άλλες...

Η λαϊκή ελληνική μουσική όμως, επιβίωσε δια μέσου των χρόνων, δεμένη άρρηκτα με τον

πιο αγαπημένο χορό των Ελλήνων... Το ζεΙμπέκικο...

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 9: Σ' αναζητώ. Μητροπάνος

Δεν είναι τυχαίο τελικά, που χοροί όπως το ζεϊμπέκικο, το συρτάκι και οι δημοτικοί χοροί,

χορεύονται ασταμάτητα μέχρι σήμερα... Κι ούτε είναι τυχαίο που η γνήσια λαϊκή ελληνική

μουσική δεν έπαψε ποτέ να ακουμπά την ψυχή του Έλληνα, ακόμη κι όταν αυτός μαγευόταν

περιστασιακά από ξένους ρυθμούς και χορούς...

Γι αυτό, μη μας παρεξηγήσετε αν πούμε, πως για εμάς, η μουσική μπορεί να μιλά πολλές

γλώσσες, σίγουρα όμως η μητρική της είναι η ελληνική!

ΤΡΑΓΟΥΔΙ 10: Καβοντορίτικο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

Read More

Τα Εκπαιδευτικά

 

Θα έχετε ακούσει πολλές φορές την φράση 

"Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση".

Για την ακρίβεια, την ακούτε κάθε φορά που έχουμε μια νέα κυβέρνηση.

Ακόμα πιο πολλές φορές, θα έχετε ακούσει γονείς, παιδιά, εκπαιδευτικούς 

να μιλάνε για την κατάντια της εκπαίδευσης!

Όλοι είναι δυσαρεστημένοι!

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

Ο πατέρας έχει μπροστά την εφημερίδα του, φοράει γυαλιά χαμηλά στη μύτη και η μητέρα στριφογυρίζει νευρικά κάνοντας δουλειές. Ο γιος, με το κινητό στο χέρι, μασάει τσίχλα και προσποιείται τον αδικημένο.

Παιδί: ( δήθεν στενοχωρημένο ) - Μα να μου βάλει 10 στην Ιστορία!

Μαμά: - Απαράδεκτο, απαράδεκτο!

Μπαμπάς: - Μήπως δεν της είπες προφορικά;

Παιδί: - Της είπα! Τέλεια!

Μαμά: - Απαράδεκτο, απαράδεκτο!

Μπαμπάς: - Και στο διαγώνισμα πώς τα πήγες;

Παιδί: - Ε..., τέλεια!

Μαμά: - Ορίστε!

Μπαμπάς: ( με καχυποψία ) Σίγουρα;

Μαμά: - Αφού σου λέει « τέλεια » το παιδί!

Παιδί: - Ε, ναι σου λέω!........ Ε, κάνα δυο λαθάκια είχα μόνο! Ασήμαντα!

Μαμά: - Απαράδεκτο, σου λέω, απαράδεκτο!

Παιδί: - Είναι αδικία!

Μπαμπάς: ( Βάζει το χέρι στον ώμο ) - Το ξέρω παιδί μου, το ξέρω. Αύριο κιόλας θα πάω εκεί χάμω και θα τους τα κάνω όλα λίμπα!

Μαμά: ( Με περηφάνια ) - Μπράβο Κλεόβουλε!

Παιδί: ( Τον χτυπάει στην πλάτη ) - Μπράβο μπαμπά!

Μπαμπάς: - Να δούνε αυτοί ποιος είναι ο Κλεόβουλος Κλεοβουλόπουλος!

Παιδί: - Μπράβο μπαμπά!

Μπαμπάς: - Και θα τους πω: Κύριοι αυτό που κάνατε είναι ....

Μαμά: ( πετάγεται ) - Απαράδεκτο!

Μπαμπάς: - Ακριβώς!

                                                       ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Οι τέσσερις καθηγητές κάθονται σε ένα τραπέζι καφετέριας και πίνουν ελληνικό καφέ..

Καθηγητής 1: - Αναρωτιόμουν από ποιον πήρε τη βλακεία, μέχρι που γνώρισα τον πατέρα του!

Καθηγητής 2: - Ναι, γιατί η μάνα πάει πίσω! ( προσποιείται με τσιριχτή φωνή ):

« Απαράδεκτο, απαράδεκτο! » Μόνο αυτό ξέρει να λέει!

Καθηγητής 1: - Όμως δεν με ξέρουν καλά εμένα! Στο άλλο τρίμηνο του βάζω 8 έτσι και μου πούνε τίποτα!

Καθηγητής 3: - Μα καλά, δεν βλέπουνε τον κανακάρη τους τι γαϊδούρι είναι;

Καθηγητής 1: - Τι να δούνε; Αφού αυτοί τον κάναν έτσι! ¨Όλα στα χέρια και σε όλα

« ναι ». Μην του χαλάσουνε χατίρι κι αρρωστήσει το παιδί!

Καθηγητής 4: - Καλά λέει. Εγώ που τον είχα πέρσι τα είχα δει όλα!

Καθηγητής 3: - Δηλαδή;

Καθηγητής 4: - Δεν μπορείτε να φανταστείτε! Καθόταν αραχτός στο θρανίο, μασούσε τσίχλα και έπαιζε με το κινητό! « Τι κάνεις παιδί μου; » του λέω. «Καλά!» μου απαντάει. « Εδώ είναι σχολείο » του λέω. « Πέτα την τσίχλα και φέρε εδώ το κινητό »

Καθηγητής 3: - Και τι έγινε;

Καθηγητής 4: - Τι έγινε, χαμός έγινε! Τον πήρα σηκωτό και τον πήγα στο Γυμνασιάρχη. ¨Άλλο show εκεί! Τελικά έφαγε αποβολή!

Καθηγητής 1: - Ωχ, φαντάζομαι τι έγινε την άλλη μέρα! Ήρθαν οι δικοί του να ζητήσουν το λόγο;

Καθηγητής 4: - Καλά το φαντάζεσαι!

Καθηγητής 2: - Και τι έγινε;

Καθηγητής 4: - Τρελοκομείο! Ο πατέρας ούρλιαζε πως δεν τον ξέρουμε αυτόν καλά και πως έχουμε βάλει στο μάτι το παιδί του, η μάνα τσίριζε « απαράδεκτο, απαράδεκτο » και ο γιος.....

Καθηγητής 2: - Ε, τι κι ο γιος;

Καθηγητής 4: - Μασούσε τσίχλα και έπαιζε με το κινητό του!

Καθηγητής 1: - Είδες που σου τα ΄λεγα;

Καθηγητής 2: - Πω πω, απίστευτο!

Καθηγητής 1: - Όχι απίστευτο,

Όλοι μαζί: - Απαράδεκτο!

                                                            ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ

Το ζευγάρι πηγαίνει να πάρει τους βαθμούς του γιου. Ο πατέρας δείχνει απογοητευμένος ενώ η μητέρα γκρινιάζει.

Γυναίκα: - Σου είπα τόσες φορές να ξυριστείς!

Άντρας: - Ωχ, άσε με ήσυχο!

Γυναίκα: - Θα δούμε τόσους καθηγητές!

Άντρας: - Και ξυρισμένος βλέπεις καλύτερα;

Γυναίκα: - Όχι, αλλά είναι ντροπή να σε δούνε αξύριστο.

Άντρας: - Οι βαθμοί του προκομμένου μας είναι ντροπή όχι τα δικά μου γένια!

Γυναίκα: - Γιατί το καταδικάζεις το παιδί από τώρα;

Άντρας: - Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα; Υπάρχει περίπτωση να φέρει βαθμούς για ξυρισμένο πατέρα;

Γυναίκα: - Δηλαδή, οι γονείς των αδύνατων μαθητών πρέπει να μένουν αξύριστοι;

Άντρας: - Ναι, για να γίνει εντονότερος!

Γυναίκα: - Ποιος;

Άντρας: - Ο θρήνος των χαμένων βαθμών!

                                                           ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Σε καφετέρια με ποτήρι φραπέ στο χέρι.

Μαθητής 1: - Μιλάμε άσχετη, ε; Τελείως άσχετη! Σηκώνω το χέρι μου προχθές να της πω για εκδρομή και πριν προλάβω να μιλήσω με έβγαλε έξω!

Μαθητής 2: - Γιατί;

Μαθητής 1: - Νόμιζε ότι ήθελα τουαλέτα!

Μαθητής 3: - Εμείς της λέμε μια μέρα. « Κυρία θέλουμε να πάμε εκδρομή!» « Να πάτε το σαββατοκύριακο με τους γονείς σας » μας λέει.

Μαθητής 2: - Θράσος ε;

Μαθητής 3: - Θράσος δεν θα πει τίποτα!

Μαθητής 1: - Γιατί δεν της είπατε πως τη ζητάει το πενταμελές;

Μαθητής 3: - Της το 'παμε! Ας έρθει πρώτα για μάθημα το πενταμελές, μας λέει, και μετά βλέπουμε!

Μαθητής 1: - Το 'χει στο μάτι το πενταμελές, ε;

Μαθητής 3: - Μπα, ούτε που τους ξέρει!

Μαθητής 2: - Γιατί;

Μαθητής 3: - Μήπως έχουν πατήσει ποτέ στην τάξη; Όλο για εκδρομή συνεδριάζουν!

                                                      ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ

Καθηγητής 1: - Μα να ζητάνε συνέχεια εκδρομή!

Καθηγητής 2: - Και ειδικά την Τρίτη που έχω τρίωρο!

Καθηγητής 3: - Εγώ όταν μπω στην τάξη και υποψιαστώ ότι σηκώνει κάποιος το χέρι του για εκδρομή τον σηκώνω για μάθημα ή τον στέλνω για τουαλέτα!

Καθηγητής 2: - Κι αν δεν θέλει τουαλέτα;

Καθηγητής 3: - Άμα ακούσει για μάθημα, μετά θέλει!

Καθηγητής 2: - Εγώ, όταν ζητάνε εκδρομή την Πέμπτη, δεν τους λέω ποτέ όχι!

Καθηγητής 1: - Γιατί αυτό;

Καθηγητής 2: - Γιατί έχω εξάωρο!

Καθηγητής 4: - Ε σταματήστε! Αρχίζουν οι ειδήσεις!

                                                            ΣΚΗΝΗ ΕΚΤΗ

Ο Δημοσιογράφος φτιάχνει τα χαρτιά του ενώ ακούγεται η μουσική από δελτίο ειδήσεων. Δίπλα του κάθεται η Υπουργός Παιδείας. Μόλις ο δημοσιογράφος αναφέρει πως φιλοξενεί στο δελτίο την Υπουργό όλοι γυρίζουν προς το μέρος τους.

Δημοσιογράφος: - Κυρίες και κύριοι καλησπέρα! Έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε σήμερα στο δελτίο μας την Υπουργό Παιδείας Εριέττα Γιωργάκου για να μας μιλήσει για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που εξήγγειλε η κυβέρνηση.

Πείτε μας λοιπόν κυρία Γιωργάκου τι μέτρα θα πάρει το υπουργείο σας για να βελτιωθεί η κατάσταση στην Παιδεία μας;

Υπουργός: - Κοιτάξτε κυρία Θέρμη. Η κυβέρνησή μας έχει εκπονήσει ένα τεράστιο έργο για τον τομέα της Παιδείας που είμαστε σίγουροι πως μόλις εφαρμοστεί θα δώσει λύσεις σε όλα τα προβλήματα της Εκπαίδευσης.

Δημοσιογράφος: - Πείτε μας δυο τρία βασικά σημεία αυτής της μεταρρύθμισης για να καταλάβουμε!

Υπουργός: - Να σας πω! Ένα πρώτο μέτρο που θα πάρουμε είναι η μείωση των μισθών καθηγητών και δασκάλων στο μισό!

( οι καθηγητές τραβούν τα μαλλιά τους )

Δημοσιογράφος: - Μα τι 'ναι αυτά που λέτε; Θα γίνει χαμός! Απεργία! Θα ξεσηκωθούν όλοι οι Εκπαιδευτικοί να σας φάνε!

( οι καθηγητές κάνουν άγριες κινήσεις προς το μέρος της )

Υπουργός: - Μα σας παρακαλώ! Αφήστε με να ολοκληρώσω!

Δημοσιογράφος: - Παρακαλώ!

Υπουργός: - Αν οι εκπαιδευτικοί παίρνουν λιγότερα λεφτά, πρώτον δεν θα έχουν διάθεση να απεργήσουν και δεύτερο θα δεχτούν να δουλεύουν περισσότερες ώρες και στις διακοπές! Περισσότερο σχολείο, περισσότερη εκπαίδευση!

( Οι μαθητές τραβούν τα μαλλιά τους )

Δημοσιογράφος: - Περισσότερες ώρες; Και στις διακοπές; Μα θα ξεσηκωθούν και οι μαθητές με αυτό το μέτρο!

( οι μαθητές κάνουν άγριες κινήσεις προς το μέρος της )

Υπουργός: - Μα αφήστε με να ολοκληρώσω!

Δημοσιογράφος: - Παρακαλώ!

Υπουργός: - Το μέτρο αυτό θα χαροποιήσει τους γονείς γιατί στις διακοπές τα μαθήματα θα γίνονται δωρεάν!

Δημοσιογράφος: - Γιατί; Τον υπόλοιπο χρόνο πώς θα γίνονται;

Υπουργός: - Επί πληρωμή!

( οι γονείς τραβούν τα μαλλιά τους )

Δημοσιογράφος: - Μα τι λέτε; Θα πληρώνουν οι γονείς για την εκπαίδευση των παιδιών τους; Δεν πρόκειται να το δεχτούν αυτό!

( οι γονείς κάνουν άγριες κινήσεις προς το μέρος της )

Δημοσιογράφος: - Θα γυρίσουμε δηλαδή στην εποχή που μόνο οι πλούσιοι σπούδαζαν τα παιδιά τους;

Υπουργός: - Όχι βέβαια! Απλώς όσο πληρώνεις τόσο θα μορφώνεσαι! Δίκαια πράγματα!

Δημοσιογράφος: - Κι αυτοί που δεν έχουν λεφτά;

Υπουργός: - Μα τι λέτε; Επί κυβερνήσεώς μας υπάρχει κανείς που να μην έχει λεφτά; Θέλω όμως να σας ανακοινώσω κι ένα άλλο ριζοσπαστικό μέτρο που θα πάρουμε!

Δημοσιογράφος: ( κουρασμένα ) - Παρακαλώ!

Υπουργός: - Από δω και μπρος η βάση εισαγωγής στα πανεπιστήμια θα είναι το 20!

( όλοι μαζί τραβούν τα μαλλιά τους )

Δημοσιογράφος: - το 20;

Υπουργός: - Βεβαίως το 20! Πρέπει επιτέλους στα Πανεπιστήμια να μπαίνουν μόνο οι καλύτεροι!

Δημοσιογράφος: - Μα δεν υπάρχει κανείς που να έχει 20!

Υπουργός: Αυτά είναι τα χάλια της παιδείας που πάμε να διορθώσουμε! Για αυτό προχωρήσαμε σ' αυτή την μεταρρύθμιση! Γιατί εμείς νοιαζόμαστε για την παιδεία και το δείχνουμε!

Δημοσιογράφος: - Δεν ξέρω τι να πω! Μια λέξη μόνο έρχεται στο στόμα μου! ΒΟΗΘΕΙΑ!

Όλοι: - ΒΟΗΘΕΙΑ!

 

                                                                                    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

                                                                                                 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

 

                                                                                                   ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2007

                                                 

Read More

Ταξίδι στην Ελλάδα

 

Ελάτε μαζί μας στο πιο όμορφο ταξίδι στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου!

Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα, Κρήτη, Μυτιλήνη

οι σταθμοί μας!

Κάθε μέρος με τη ντοπιολαλιά του κι ένα τραγούδι!

Κωνσταντίνα: - Κάτω από τον ίσκιο της Ακρόπολης, κοιμάται η Αθήνα!

Κοιμάται κι ονειρεύεται!

Ονειρεύεται τα μαγικά καλοκαιρινά βράδια της στα πλακόστρωτα δρομάκια της Πλάκας, τα ηλιόλουστα μεσημέρια της που παίζουν κρυφτό στις αρχαίες κολόνες!

« Αθήνα! Χαρά της γης και της αυγής

Μικρό γαλάζιο κρίνο! »

 

                            Τραγούδι: Αθήνα ( Νανά Μούσχουρη )

Κυπαρισσιάνα: - Αθήνα! Λίκνο της Δημοκρατίας , της Φιλοσοφίας και της Τέχνης!

Κοιμάται η Αθήνα κι ονειρεύεται! Ονειρεύεται κάτω από τόνους μπετό, κάτω από ένα μαύρο ουρανό, μέσα σε πολύβουους δρόμους!

Ονερεύεται εκείνα τα καλοκαιρινά πρωινά, με τους ήχους της λατέρνας, τις φωνές των πραματευτάδων και το άρωμα του γιασεμιού στις παλιές φτωχογειτονιές!

Κι όμως δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε!

( Περνούν τα παιδιά με τη λατέρνα ? Αντώνης, Βασίλης , ο εφημεριδοπώλης ?Γιάννης, ο παλιατζής ? Σταύρος,, ο μανάβης ?Μάνος και η νοικοκυρά ?Νίκη.

Γιάννης: - Εφημερίδες, εφημερίδες!

Σταύρος: - Παλιατζής! Όλα τα παλιά αγοράζω!

Μάνος: - Ου μανάβ'ς! Ντουμάτις, πατάτις, κρομμύδια, γλυκά πεπόνια πουλάου! Ου μανάβ'ς!

Νίκη: - Πόσο έχεις τις ντομάτες;

Μάνος: - Μια δραχμούλα το κιλό!

Νίκη: - Βάλε μου ένα κιλό! Τα φασολάκια είναι καλά;

Μάνος: - Φρεσκότατα! Να σι βάλου ένα κιλό να δοκιμάσεις;

Νίκη: - Βάλε και διάλεξε κι ένα καλό πεπόνι.

Μάνος: - Αμέσως μανταμίτσα!

Ουρίστι μαντάμ! Καλουφάγουτα!

( Ξαναπερνά η λατέρνα.)

Κωνσταντίνα:- Σκηνές από παλιά Αθήνα! Σκηνές μιας άλλης εποχής που πέρασε και δε γυρίζει! Κι όμως, αρκεί ένα τραγούδι για ν ΄αγαπήσουμε ξανά αυτή την πόλη. Ένα τραγούδι μόνο!

 

                         Τραγούδι: Η Αθήνα τη νύχτα ( Ρένα Βλαχοπούλου )

                               

 

Κυπαρισσιάνα: - Πρέπει όμως να φύγουμε! Το ταξίδι μας συνεχίζεται και μια άλλη πόλη μας περιμένει.

Φεύγουμε λοιπόν για την πόλη του Βορρά, την πόλη που ποτέ δεν κοιμάται την πόλη που τόσοι και τόσοι τραγούδησαν τις ομορφιές της.

Την όμορφη Θεσσαλονίκη!

Έτοιμοι; Φύγαμε;

Όλοι: - Ε, ναι για!

Μπάμπης: - Πάμε στην πόλη με τα χίλια πρόσωπα!

Την πατρίδα του κεφιού, του γλεντιού, της φιλοξενίας και της κυρίας φυσικά, η οποία μας απείλησε πως αν δεν πούμε καλά λόγια για τη Θεσσαλονίκη θα μας αφήσει στην ίδια τάξη!

Γιώργος: - Έλα, ηρεμήστε! Η αλήθεια είναι πως η Θεσσαλονίκη είναι μια πανέμορφη πόλη!

Εδώ οι άνθρωποι σου λένε καλημέρα κι ας μη σε ξέρουν!

Εδώ μπορείς ακόμα να μυρίσεις το γιασεμί στις γειτονιές της Άνω Πόλης!

Κωνσταντίνος: - Πες και για τη μπουγάτσα και τα τρίγωνα Πανοράματος!

Μπάμπης: - Όλα είναι ωραία σ' αυτή την πόλη!

Γιώργος: - Το μόνο κακό είναι ο ΠΑΟΚ!

Μπάμπης: - Αφήστε τα αυτά! Έτοιμοι να φύγουμε;

Γιώργος- Κωνσταντίνος: - Ε, έτοιμοι για!

 

                  Τραγούδι: Θεσσαλονίκη ( Δημήτρης Μητροπάνος )

                       

 

( Τραπέζι με βασιλικό. Βγαίνει ο γιος ο Αντώνης.)

Αντώνης: - Μάνα!

Κυπαρισσιάνα: - Καλημέρα γιε μου! Ξύπνησες τζιέρι μου;

Αντώνης: - Μμμ!

Κυπαρισσιάνα: - Να σε κάνω καφέ;

Αντώνης: - Να με κάνεις ρε μάνα να ξυπνήσω!

( Μπαίνουν ο Μπάμπης,, ο Γιώργος κι ο Κωνσταντίνος )

Μπάμπης: - Καλημέρα!

Αντώνης: - Καλημέρα καρντάση!

Κωνσταντίνος: - Σ' έβρισε τώρα;

Γιώργος: - Σκάσε ρε!

Μπάμπης: - Ξέρετε, πρώτη φορά ερχόμαστε Θεσσαλονίκη και χαθήκαμε! Μπορείτε να μας βοηθήσετε;

Κυπαρισσιάνα: - Και βέβαια τζιέρι μου θα σας βοηθήσουμε! Όμως φαίνεστε κουρασμένοι. Καθίστε να πάρετε μια ανάσα! Να σας ψήσω κι ένα καφεδάκι;

Μπάμπης: - Να μη σας βάζουμε σε κόπο!

Αντώνης: - Τι λες ρε καρντάση; Κανένας κόπος, ε μάνα; Καθίστε!

Γιώργος: - Μήπως γίνεται να μας φέρετε και λίγο νεράκι;

Κωνσταντίνος: - Και μια μπουγάτσα;

( τον σκουντάνε )

Κυπαρισσιάνα: - Αμέσως, τζιέρι μου, αμέσως!

Αντώνης: - Κι από πού είστε παλικάρια;

Γιώργος: - Από την Εύβοια, από το Δύστο!

Μπάμπης: - Κάνουμε ένα ταξιδάκι κι είπαμε να δούμε και τη Θεσσαλονίκη.

Κυπαρισσιάνα: - Να και τα καφεδάκια σας!

Γιώργος: - Ευχαριστούμε πολύ!

Κυπαρισσιάνα: - Ε φάτε και λίγη μπουγάτσα να στηλωθείτε!

Κωνσταντίνος: - Δε θέλουν αυτοί!

( τον σκουντάνε )

Μπάμπης: - Μας υποχρεώσατε με τη φιλοξενία σας, όμως πρέπει να φύγουμε. Πείτε μας, πώς θα πάμε στο Λευκό Πύργο;

Αντώνης: - Το μόνο εύκολο. Θα πάρετε το δρόμο ίσα κάτω και θα βρεθείτε παραλία. Μπροστά σας θα δείτε το Λευκό Πύργο.

Γιώργος: - Ευχαριστούμε πολύ για όλα! Γεια σας!

Κυπαρισσιάνα: - Στο καλό να πάτε παιδιά μου, στο καλό!

Αντώνης: - Κι αν ξανάρθετε Θεσσαλονίκη ελάτε κι από δω!

Μπάμπης: - Ευχαριστούμε! Γεια σας!

Ωραίοι άνθρωποι!

Γιώργος: - Το μόνο κακό που έχουνε είναι ο ΠΑΟΚ!

Μπάμπης: - Το ξανάπες αυτό! Πάμε να φύγουμε;

Κωνσταντίνος: - Χαλαρά! Θα μου βγάλεις τη μπουγάτσα απ' τη μύτη!

Μπάμπης: - Έλα που μου ΄μαθες και το Χαλαρά στη Σαλονίκη! Λοιπόν φεύγουμε. Επόμενος σταθμός Κέρκυρα! Έτοιμοι; Πάμε!

 

                         ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Κέρκυρα ( Ρένα Βλαχοπούλου )

                             

 

Βαγγελίτσα: - Να 'μαστε λοιπόν στην Κέρκυρα! Το όμορφο νησί των Φαιάκων. Εδώ ήταν που ο Οδυσσέας έφτασε μισοπεθαμένος και οι Φαίακες τον βοήθησαν να γυρίσει επιτέλους στην Ιθάκη και την Πηνελόπη του!

Μάνος: - Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στην Κέρκυρα;

Το μαγευτικό ποντικονήσι, τα υπέροχα παλιά αρχοντικά, τα στενά καντούνια της,, το Αχίλειο ή την όμορφη παλαιοκαστρίτσα; Δεν είναι τυχαίο που η Κέρκυρα είναι το πιο κοσμοπολίτικο νησί του Ιονίου!

Βαγγελίτσα: - Αλήθεια, έχεις ακούσει Κερκυραίους να μιλούν;

Η φωνή τους τραγουδιστή ανεβοκατεβαίνει σαν τα κύματα της θάλασσας!

( περνά μια γυναίκα )

Βαγγελίτσα: - Άκου!

Καλημέρα!

Κωνσταντίνα: - Καλημέρα ψυχή μου!

Μάνος: - Τι κάνετε, καλά;

Κωνσταντίνα: - Καλά ψυχή μου, καλά!

Βαγγελίτσα: - Πρώτη φορά ερχόμαστε στην Κέρκυρα και μας άρεσε πολύ!

Κωνσαταντίνα: - Ναίσκε, το νησί μας είναι το πιο όμορφο που υπάρχει μάτια μου!

Μάνος: - Μήπως μπορείτε να μας δείξετε ένα καλό ξενοδοχείο;

Κωνσταντίνα: - Οτέλο θέλετε καρδιά μου; Στην παρακάτω ρούγα έχει ένα καλό!

Βαγγελίτσα: - Ευχαριστούμε πολύ! Γεια σας!

Κωνσταντίνα: - Στο καλό να πάτε μάτια μου, στο καλό!

Μάνος: - ( περιπαιχτικά ) Άιντε τώρα να πάρουμε τσι ρούγες να βρούμε το οτέλο καρδιά μου!

Βαγγελίτσα: - Δεν αφήνεις τα χαζά σου να φύγουμε;

Μάνος: - Και πού να πάμε ψυχή τσι ψυχής μου;

Βαγγελίτσα: - Κάπου που θα σου φύγει η όρεξη για βλακείες!

Μάνος: - Πού μάτια μου;

Βαγγελίτσα: - Άκου!

 

                                       ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Κρήτη ( Ν. Ξυλούρης )

                                

Μάνος: - Γεια σου Κρήτη μου λεβεντογέννα!

Βαγγελίτσα: - Να 'μαστε λοιπόν στην Κρήτη! Πατρίδα του Ελευθέριου Βενιζέλου, του Ερωτόκριτου, της μαντινάδας και της τσικουδιάς!

Μάνος: - Και του Μητσοτάκη!

Βαγγελίτσα: - Αυτόν τώρα τι τον θυμήθηκες; Θες να μας βρει κανα κακό;

Μάνος: - Αμ ήδη μας βρήκε! Κοίτα ποιοι έρχονται κι είναι κι αγριεμένοι!

Ωχ! Ετοιμάσου να δοκιμάσεις ξύλο από κρητική χέρα!

( Τους προσπερνά μια ομάδα Κρητικών και συναντιέται με μια άλλη ομάδα. Στη μέση μπαίνει ένας παπάς.)

Βαγγελίτσα Σ: - Ετούτος είναι πατέρα!

Βασίλης: - Μη αδερφοί, μη σκοτώνεστε!

Γιώργος: - Κάμε στην άκρη παπά, μη φας καμιάν αδέσποτη με τη μαχαίρα!

Βασίλης: - Γιατί τέκνα μου μαλώνετε; Τι λόγος υπάρχει;

Μπάμπης: - Με τσι τρελούς μαθές τι λόγος να υπάρχει;

Γιώργος: - Ίντα πες μωρέ και δε σε σκοτώνω;

Βασίλης: - ¨Ήρεμα, ήρεμα λέω! Πείτε μου τι έγινε;

Γιώργος: - Έγινε πως ετούτο το κοπρόστσυλο κοίταξε την κόρη μου ίσα στα μάτια!

Μπάμπης: - Σιγά και μην εκοίταξα εγώ την κόρη σου την κατσίκα!

Βαγγελίτσα Σ: - Πατέρα, με είπε κατσίκα!

Γιώργος: - Ίντα πες μωρέ και δε σε σκοτώνω;

Μπάμπης: - Είπα το τσε το ματαλέω! Κατσίκα! Τσε είναι τσε αλλήθωρη μαθές!

Βαγγελίτσα Σ: Πατέρα, με είπε αλλήθωρη!

Γιώργος: - Τοιμάσου ν' αποθάνεις!

Βασίλης: - Μη τέκνα μου, μη!

Μπάμπης: - Μα λέει την κοίταξα ίσα στα μάτια! Πώς να γίνει αυτό, που το 'να μάτι κοιτά τον Ομαλό, τα' άλλο τον Ψηλορείτη!

Γιώργος: - Τοιμάσου ν' αποθάνεις!

Μπάμπης: - Ε, ίντα το λες και δε το κάμεις;

Βασίλης: - Ειρήνη υμίν τέκνα μου κι ο θυμός είναι κακό πράμα!

Γιώργος: - Ε κατέω πράμα παπά! Η προσβολή θα σβήσει μόνο με αίμα!

Βασίλης: - Μα παιδί μου, για μια κατσίκα ε για μια ματιά θέλω να πω, να χυθεί αίμα;

Μάνος: - Καλά λέει ο παπάς! Σιγά την κατσίκα! Κι εδώ που τα λέμε δεν έχετε και πολύ ωραίες γυναίκες! Εμείς στην Εύβοια...

Βαγγελίτσα: - Σκάσε! Τρελάθηκες;

Γιώργος: - Ίντα πε ο κουζουλός;

Μπάμπης: - Μας κατηορεί τσι γυναίκες μας;

Γιώργος: - Τοιμάσου ν' αποθάνεις!

Μπάμπης: - Απάνω του σύντεκνοι!

Βαγγελίτσα: - Χριστούλη μου! Τρέχα!

Βασίλης: ? Μη τέκνα μου, μη! Ειρήνη υμίν!

Κυπαρισσιάνα: - Λίγο επεισοδιακό ήταν το ταξίδι στην Κρήτη!

Όμως,, εμάς,, μας περιμένει άλλος ένας σταθμός. Πάμε κάπου στο Αιγαίο!

Σ' ένα όμορφο νησί με κάτασπρα σπίτια και υπέροχες ακρογιαλιές!

Έτοιμοι; Φύγαμε!

 

                                    ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Μεσ' του Αιγαίου

                            

 

Κυπαρισσιάνα: - Όλα τα νησιά του Αιγαίου είναι τόσο όμορφα γι αυτό και διαλέξαμε ένα στην τύχη! Την όμορφη Μυτιλήνη!

Κωνσταντίνος: - Όχι Μυτιλήνη! Μυτιλιήνη!

Κυπαρισσιάνα: - Άρχισες πάλι;

Κωνσταντίνος: - Όχι πάλι! Πάλιι!

Κυπαρισσιάνα: - Αφήνεις τα χαζά να γνωρίσουμε τους Μυτιληνιούς;

Κωνσταντίνος: - Εντάξει! Να μια γυναίκα! Καλημέρα!

Βαγγελίτσα: - Καλιημέρα μωρό μ'!

Κωνσταντίνος: -Ρε συ, αυτή με είπε μωρό μ'!

Όχι ότι με χαλάει!

Βαγγελίτσα: -Όχι, όχι! Με παρεξήγησες μωρό μ' !Εμείς οι Μυτιληνιοί, έτς μιλάμε! Είστε ξένιοι, ε;

Κυπαρισσιάνα: - Ναι μόλις φτάσαμε!

Βαγγελίτσα: - Τότες, καλή διαμονιή στο όμορφο νιησί μας!

Κυπαρισσιάνα: - Ευχαριστούμε! Γεια σας!

Κωνσταντίνος: - Λες να τη λένε Αμαλιία;

Κυπαρισσιάνα: - Σταμάτα!

Κυρίες και κύριοι, εδώ τελειώνει το ταξίδι μας!

Κωνσταντίνος: - Ήρθε η ώρα να σας αποχαιρετήσουμε!

Μπάμπης: - Σ' αυτό το ταξίδι γνωρίσαμε τόπους και ανθρώπους απ' τις 4 άκρες της Ελλάδας!

Γιώργος: - Ελπίζουμε να περάσατε όμορφα μαζί μας και να μας προτιμήσετε και του χρόνου!

Κωνσταντίνα: - Δέστε τις ζώνες σας λοιπόν γιατί γυρίζουμε πίσω!

Μάνος: - Πίσω στο δικό μας όμορφο νησί!

Κυπαρισσιάνα: - Καλή αντάμωση του χρόνου!

Μάνος: - Εμείς δε θα 'μαστε ψυχή μου!

Κωνσταντίνος: - Φεύγουμε για το γυμνάσιο για!

Βαγγελίτσα: - Μη στενοχωριέσαι, μωρό μ' θα 'ρχόμαστε να σας βλέπουμε!

Μπάμπης: - Τσε μην ακούσουμε παράπονα απ' την τσιρία!

Γιώργος: - Γιατί αλίμονό σας, μαθές!

Κωνσταντίνα: - Είστε σεις για ταξίδια!

Άντε ελάτε να αποχαιρετήσουμε τον κόσμο!

Όλοι: - Καλό καλοκαίρι!

Τραγούδι: Καλοκαίρι

                                  

 

                                                                                        Κωνσταντινίδου Κατερίνα

                                                                                                     Εκπαιδευτικός

                                                                                      Ιούνιος 2006

Read More