Κωνσταντίνα: - Κάτω από τον ίσκιο της Ακρόπολης, κοιμάται η Αθήνα!
Κοιμάται κι ονειρεύεται!
Ονειρεύεται τα μαγικά καλοκαιρινά βράδια της στα πλακόστρωτα δρομάκια της Πλάκας, τα ηλιόλουστα μεσημέρια της που παίζουν κρυφτό στις αρχαίες κολόνες!
« Αθήνα! Χαρά της γης και της αυγής
Μικρό γαλάζιο κρίνο! »
Τραγούδι: Αθήνα ( Νανά Μούσχουρη )
Κυπαρισσιάνα: - Αθήνα! Λίκνο της Δημοκρατίας , της Φιλοσοφίας και της Τέχνης!
Κοιμάται η Αθήνα κι ονειρεύεται! Ονειρεύεται κάτω από τόνους μπετό, κάτω από ένα μαύρο ουρανό, μέσα σε πολύβουους δρόμους!
Ονερεύεται εκείνα τα καλοκαιρινά πρωινά, με τους ήχους της λατέρνας, τις φωνές των πραματευτάδων και το άρωμα του γιασεμιού στις παλιές φτωχογειτονιές!
Κι όμως δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε!
( Περνούν τα παιδιά με τη λατέρνα ? Αντώνης, Βασίλης , ο εφημεριδοπώλης ?Γιάννης, ο παλιατζής ? Σταύρος,, ο μανάβης ?Μάνος και η νοικοκυρά ?Νίκη.
Γιάννης: - Εφημερίδες, εφημερίδες!
Σταύρος: - Παλιατζής! Όλα τα παλιά αγοράζω!
Μάνος: - Ου μανάβ'ς! Ντουμάτις, πατάτις, κρομμύδια, γλυκά πεπόνια πουλάου! Ου μανάβ'ς!
Νίκη: - Πόσο έχεις τις ντομάτες;
Μάνος: - Μια δραχμούλα το κιλό!
Νίκη: - Βάλε μου ένα κιλό! Τα φασολάκια είναι καλά;
Μάνος: - Φρεσκότατα! Να σι βάλου ένα κιλό να δοκιμάσεις;
Νίκη: - Βάλε και διάλεξε κι ένα καλό πεπόνι.
Μάνος: - Αμέσως μανταμίτσα!
Ουρίστι μαντάμ! Καλουφάγουτα!
( Ξαναπερνά η λατέρνα.)
Κωνσταντίνα:- Σκηνές από παλιά Αθήνα! Σκηνές μιας άλλης εποχής που πέρασε και δε γυρίζει! Κι όμως, αρκεί ένα τραγούδι για ν ΄αγαπήσουμε ξανά αυτή την πόλη. Ένα τραγούδι μόνο!
Τραγούδι: Η Αθήνα τη νύχτα ( Ρένα Βλαχοπούλου )
Κυπαρισσιάνα: - Πρέπει όμως να φύγουμε! Το ταξίδι μας συνεχίζεται και μια άλλη πόλη μας περιμένει.
Φεύγουμε λοιπόν για την πόλη του Βορρά, την πόλη που ποτέ δεν κοιμάται την πόλη που τόσοι και τόσοι τραγούδησαν τις ομορφιές της.
Την όμορφη Θεσσαλονίκη!
Έτοιμοι; Φύγαμε;
Όλοι: - Ε, ναι για!
Μπάμπης: - Πάμε στην πόλη με τα χίλια πρόσωπα!
Την πατρίδα του κεφιού, του γλεντιού, της φιλοξενίας και της κυρίας φυσικά, η οποία μας απείλησε πως αν δεν πούμε καλά λόγια για τη Θεσσαλονίκη θα μας αφήσει στην ίδια τάξη!
Γιώργος: - Έλα, ηρεμήστε! Η αλήθεια είναι πως η Θεσσαλονίκη είναι μια πανέμορφη πόλη!
Εδώ οι άνθρωποι σου λένε καλημέρα κι ας μη σε ξέρουν!
Εδώ μπορείς ακόμα να μυρίσεις το γιασεμί στις γειτονιές της Άνω Πόλης!
Κωνσταντίνος: - Πες και για τη μπουγάτσα και τα τρίγωνα Πανοράματος!
Μπάμπης: - Όλα είναι ωραία σ' αυτή την πόλη!
Γιώργος: - Το μόνο κακό είναι ο ΠΑΟΚ!
Μπάμπης: - Αφήστε τα αυτά! Έτοιμοι να φύγουμε;
Γιώργος- Κωνσταντίνος: - Ε, έτοιμοι για!
Τραγούδι: Θεσσαλονίκη ( Δημήτρης Μητροπάνος )
( Τραπέζι με βασιλικό. Βγαίνει ο γιος ο Αντώνης.)
Αντώνης: - Μάνα!
Κυπαρισσιάνα: - Καλημέρα γιε μου! Ξύπνησες τζιέρι μου;
Αντώνης: - Μμμ!
Κυπαρισσιάνα: - Να σε κάνω καφέ;
Αντώνης: - Να με κάνεις ρε μάνα να ξυπνήσω!
( Μπαίνουν ο Μπάμπης,, ο Γιώργος κι ο Κωνσταντίνος )
Μπάμπης: - Καλημέρα!
Αντώνης: - Καλημέρα καρντάση!
Κωνσταντίνος: - Σ' έβρισε τώρα;
Γιώργος: - Σκάσε ρε!
Μπάμπης: - Ξέρετε, πρώτη φορά ερχόμαστε Θεσσαλονίκη και χαθήκαμε! Μπορείτε να μας βοηθήσετε;
Κυπαρισσιάνα: - Και βέβαια τζιέρι μου θα σας βοηθήσουμε! Όμως φαίνεστε κουρασμένοι. Καθίστε να πάρετε μια ανάσα! Να σας ψήσω κι ένα καφεδάκι;
Μπάμπης: - Να μη σας βάζουμε σε κόπο!
Αντώνης: - Τι λες ρε καρντάση; Κανένας κόπος, ε μάνα; Καθίστε!
Γιώργος: - Μήπως γίνεται να μας φέρετε και λίγο νεράκι;
Κωνσταντίνος: - Και μια μπουγάτσα;
( τον σκουντάνε )
Κυπαρισσιάνα: - Αμέσως, τζιέρι μου, αμέσως!
Αντώνης: - Κι από πού είστε παλικάρια;
Γιώργος: - Από την Εύβοια, από το Δύστο!
Μπάμπης: - Κάνουμε ένα ταξιδάκι κι είπαμε να δούμε και τη Θεσσαλονίκη.
Κυπαρισσιάνα: - Να και τα καφεδάκια σας!
Γιώργος: - Ευχαριστούμε πολύ!
Κυπαρισσιάνα: - Ε φάτε και λίγη μπουγάτσα να στηλωθείτε!
Κωνσταντίνος: - Δε θέλουν αυτοί!
( τον σκουντάνε )
Μπάμπης: - Μας υποχρεώσατε με τη φιλοξενία σας, όμως πρέπει να φύγουμε. Πείτε μας, πώς θα πάμε στο Λευκό Πύργο;
Αντώνης: - Το μόνο εύκολο. Θα πάρετε το δρόμο ίσα κάτω και θα βρεθείτε παραλία. Μπροστά σας θα δείτε το Λευκό Πύργο.
Γιώργος: - Ευχαριστούμε πολύ για όλα! Γεια σας!
Κυπαρισσιάνα: - Στο καλό να πάτε παιδιά μου, στο καλό!
Αντώνης: - Κι αν ξανάρθετε Θεσσαλονίκη ελάτε κι από δω!
Μπάμπης: - Ευχαριστούμε! Γεια σας!
Ωραίοι άνθρωποι!
Γιώργος: - Το μόνο κακό που έχουνε είναι ο ΠΑΟΚ!
Μπάμπης: - Το ξανάπες αυτό! Πάμε να φύγουμε;
Κωνσταντίνος: - Χαλαρά! Θα μου βγάλεις τη μπουγάτσα απ' τη μύτη!
Μπάμπης: - Έλα που μου ΄μαθες και το Χαλαρά στη Σαλονίκη! Λοιπόν φεύγουμε. Επόμενος σταθμός Κέρκυρα! Έτοιμοι; Πάμε!
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Κέρκυρα ( Ρένα Βλαχοπούλου )
Βαγγελίτσα: - Να 'μαστε λοιπόν στην Κέρκυρα! Το όμορφο νησί των Φαιάκων. Εδώ ήταν που ο Οδυσσέας έφτασε μισοπεθαμένος και οι Φαίακες τον βοήθησαν να γυρίσει επιτέλους στην Ιθάκη και την Πηνελόπη του!
Μάνος: - Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στην Κέρκυρα;
Το μαγευτικό ποντικονήσι, τα υπέροχα παλιά αρχοντικά, τα στενά καντούνια της,, το Αχίλειο ή την όμορφη παλαιοκαστρίτσα; Δεν είναι τυχαίο που η Κέρκυρα είναι το πιο κοσμοπολίτικο νησί του Ιονίου!
Βαγγελίτσα: - Αλήθεια, έχεις ακούσει Κερκυραίους να μιλούν;
Η φωνή τους τραγουδιστή ανεβοκατεβαίνει σαν τα κύματα της θάλασσας!
( περνά μια γυναίκα )
Βαγγελίτσα: - Άκου!
Καλημέρα!
Κωνσταντίνα: - Καλημέρα ψυχή μου!
Μάνος: - Τι κάνετε, καλά;
Κωνσταντίνα: - Καλά ψυχή μου, καλά!
Βαγγελίτσα: - Πρώτη φορά ερχόμαστε στην Κέρκυρα και μας άρεσε πολύ!
Κωνσαταντίνα: - Ναίσκε, το νησί μας είναι το πιο όμορφο που υπάρχει μάτια μου!
Μάνος: - Μήπως μπορείτε να μας δείξετε ένα καλό ξενοδοχείο;
Κωνσταντίνα: - Οτέλο θέλετε καρδιά μου; Στην παρακάτω ρούγα έχει ένα καλό!
Βαγγελίτσα: - Ευχαριστούμε πολύ! Γεια σας!
Κωνσταντίνα: - Στο καλό να πάτε μάτια μου, στο καλό!
Μάνος: - ( περιπαιχτικά ) Άιντε τώρα να πάρουμε τσι ρούγες να βρούμε το οτέλο καρδιά μου!
Βαγγελίτσα: - Δεν αφήνεις τα χαζά σου να φύγουμε;
Μάνος: - Και πού να πάμε ψυχή τσι ψυχής μου;
Βαγγελίτσα: - Κάπου που θα σου φύγει η όρεξη για βλακείες!
Μάνος: - Πού μάτια μου;
Βαγγελίτσα: - Άκου!
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Κρήτη ( Ν. Ξυλούρης )
Μάνος: - Γεια σου Κρήτη μου λεβεντογέννα!
Βαγγελίτσα: - Να 'μαστε λοιπόν στην Κρήτη! Πατρίδα του Ελευθέριου Βενιζέλου, του Ερωτόκριτου, της μαντινάδας και της τσικουδιάς!
Μάνος: - Και του Μητσοτάκη!
Βαγγελίτσα: - Αυτόν τώρα τι τον θυμήθηκες; Θες να μας βρει κανα κακό;
Μάνος: - Αμ ήδη μας βρήκε! Κοίτα ποιοι έρχονται κι είναι κι αγριεμένοι!
Ωχ! Ετοιμάσου να δοκιμάσεις ξύλο από κρητική χέρα!
( Τους προσπερνά μια ομάδα Κρητικών και συναντιέται με μια άλλη ομάδα. Στη μέση μπαίνει ένας παπάς.)
Βαγγελίτσα Σ: - Ετούτος είναι πατέρα!
Βασίλης: - Μη αδερφοί, μη σκοτώνεστε!
Γιώργος: - Κάμε στην άκρη παπά, μη φας καμιάν αδέσποτη με τη μαχαίρα!
Βασίλης: - Γιατί τέκνα μου μαλώνετε; Τι λόγος υπάρχει;
Μπάμπης: - Με τσι τρελούς μαθές τι λόγος να υπάρχει;
Γιώργος: - Ίντα πες μωρέ και δε σε σκοτώνω;
Βασίλης: - ¨Ήρεμα, ήρεμα λέω! Πείτε μου τι έγινε;
Γιώργος: - Έγινε πως ετούτο το κοπρόστσυλο κοίταξε την κόρη μου ίσα στα μάτια!
Μπάμπης: - Σιγά και μην εκοίταξα εγώ την κόρη σου την κατσίκα!
Βαγγελίτσα Σ: - Πατέρα, με είπε κατσίκα!
Γιώργος: - Ίντα πες μωρέ και δε σε σκοτώνω;
Μπάμπης: - Είπα το τσε το ματαλέω! Κατσίκα! Τσε είναι τσε αλλήθωρη μαθές!
Βαγγελίτσα Σ: Πατέρα, με είπε αλλήθωρη!
Γιώργος: - Τοιμάσου ν' αποθάνεις!
Βασίλης: - Μη τέκνα μου, μη!
Μπάμπης: - Μα λέει την κοίταξα ίσα στα μάτια! Πώς να γίνει αυτό, που το 'να μάτι κοιτά τον Ομαλό, τα' άλλο τον Ψηλορείτη!
Γιώργος: - Τοιμάσου ν' αποθάνεις!
Μπάμπης: - Ε, ίντα το λες και δε το κάμεις;
Βασίλης: - Ειρήνη υμίν τέκνα μου κι ο θυμός είναι κακό πράμα!
Γιώργος: - Ε κατέω πράμα παπά! Η προσβολή θα σβήσει μόνο με αίμα!
Βασίλης: - Μα παιδί μου, για μια κατσίκα ε για μια ματιά θέλω να πω, να χυθεί αίμα;
Μάνος: - Καλά λέει ο παπάς! Σιγά την κατσίκα! Κι εδώ που τα λέμε δεν έχετε και πολύ ωραίες γυναίκες! Εμείς στην Εύβοια...
Βαγγελίτσα: - Σκάσε! Τρελάθηκες;
Γιώργος: - Ίντα πε ο κουζουλός;
Μπάμπης: - Μας κατηορεί τσι γυναίκες μας;
Γιώργος: - Τοιμάσου ν' αποθάνεις!
Μπάμπης: - Απάνω του σύντεκνοι!
Βαγγελίτσα: - Χριστούλη μου! Τρέχα!
Βασίλης: ? Μη τέκνα μου, μη! Ειρήνη υμίν!
Κυπαρισσιάνα: - Λίγο επεισοδιακό ήταν το ταξίδι στην Κρήτη!
Όμως,, εμάς,, μας περιμένει άλλος ένας σταθμός. Πάμε κάπου στο Αιγαίο!
Σ' ένα όμορφο νησί με κάτασπρα σπίτια και υπέροχες ακρογιαλιές!
Έτοιμοι; Φύγαμε!
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Μεσ' του Αιγαίου
Κυπαρισσιάνα: - Όλα τα νησιά του Αιγαίου είναι τόσο όμορφα γι αυτό και διαλέξαμε ένα στην τύχη! Την όμορφη Μυτιλήνη!
Κωνσταντίνος: - Όχι Μυτιλήνη! Μυτιλιήνη!
Κυπαρισσιάνα: - Άρχισες πάλι;
Κωνσταντίνος: - Όχι πάλι! Πάλιι!
Κυπαρισσιάνα: - Αφήνεις τα χαζά να γνωρίσουμε τους Μυτιληνιούς;
Κωνσταντίνος: - Εντάξει! Να μια γυναίκα! Καλημέρα!
Βαγγελίτσα: - Καλιημέρα μωρό μ'!
Κωνσταντίνος: -Ρε συ, αυτή με είπε μωρό μ'!
Όχι ότι με χαλάει!
Βαγγελίτσα: -Όχι, όχι! Με παρεξήγησες μωρό μ' !Εμείς οι Μυτιληνιοί, έτς μιλάμε! Είστε ξένιοι, ε;
Κυπαρισσιάνα: - Ναι μόλις φτάσαμε!
Βαγγελίτσα: - Τότες, καλή διαμονιή στο όμορφο νιησί μας!
Κυπαρισσιάνα: - Ευχαριστούμε! Γεια σας!
Κωνσταντίνος: - Λες να τη λένε Αμαλιία;
Κυπαρισσιάνα: - Σταμάτα!
Κυρίες και κύριοι, εδώ τελειώνει το ταξίδι μας!
Κωνσταντίνος: - Ήρθε η ώρα να σας αποχαιρετήσουμε!
Μπάμπης: - Σ' αυτό το ταξίδι γνωρίσαμε τόπους και ανθρώπους απ' τις 4 άκρες της Ελλάδας!
Γιώργος: - Ελπίζουμε να περάσατε όμορφα μαζί μας και να μας προτιμήσετε και του χρόνου!
Κωνσταντίνα: - Δέστε τις ζώνες σας λοιπόν γιατί γυρίζουμε πίσω!
Μάνος: - Πίσω στο δικό μας όμορφο νησί!
Κυπαρισσιάνα: - Καλή αντάμωση του χρόνου!
Μάνος: - Εμείς δε θα 'μαστε ψυχή μου!
Κωνσταντίνος: - Φεύγουμε για το γυμνάσιο για!
Βαγγελίτσα: - Μη στενοχωριέσαι, μωρό μ' θα 'ρχόμαστε να σας βλέπουμε!
Μπάμπης: - Τσε μην ακούσουμε παράπονα απ' την τσιρία!
Γιώργος: - Γιατί αλίμονό σας, μαθές!
Κωνσταντίνα: - Είστε σεις για ταξίδια!
Άντε ελάτε να αποχαιρετήσουμε τον κόσμο!
Όλοι: - Καλό καλοκαίρι!
Τραγούδι: Καλοκαίρι
Κωνσταντινίδου Κατερίνα
Εκπαιδευτικός
Ιούνιος 2006
